Think twice

Я ехаў у родны горад з думкамі пра цябе. У купэ цягніка пад грукат колаў я уяўляў, як буду праводзіць з табою гадзіны, як ты станеш для мяне невычэрпнай крыніцай натхнення, як я буду засынаць, чакаючы раніцы, каб хутчэй сустрэцца з табой. Мае мары збыліся. Але шчасце доўжылася толькі адзін дзень -- панядзелак. Пасля ты знікла. Кожны я з надзеяй выходжу у нэт, але марна...



( І я малю.. )

У Менску холадна, затое у катэдры усё яшчэ калядная атмасфера

Пакуль не паслухаў гурт Čechomor, то лічыў што па-чэшску не магчыма прыгожа спявяць. Хоць спяваюць яны не зусім па-чэшску, а па-мараўску, ці як тут на дыялекце, аб лакалізацыі якога вядзецца спрэчка ў каментарах да роліка.

Энцыклапедыя ВКЛ тая яшчэ кніжка! У артыкуле пра Рафаіла Корсака пішуць, што вучыўся ў езуітаў у Празе ў 1618-1620 гг. Усё было б нармальна, калі б у 1618 г. пасля трэцяй пражскай дэфенестрацыі і пачатку антыгабсбурскага паўстання езуіты не былі з Прагі выгнаныя і не вярнуліся б акурат у 1620 г. пасля бітвы на Белай Гары.

Паўтара гады таму, няздольнасць чэхаў адрозніць адну балтыйскую краіну ад іншай прывяла да скандалу. Гэаграфічны крэтынізм, як я пасля ўпэўніўся, пранік і  ў элеткронны каталог нацыянальнай бібліятэкі, дзе на запыт "гісторыя Літвы" выскокваюць і кніжкі прысвечаныя музею камунізму ў Рызе. На гэтым тыдні Літву з Латвіяй  сінхронна у розных кантэкстах пераблыталі два даволі сур'ёзныя тыднёвікі. Так у Respekt вядомы эканом Ян Махачэк сярод краін Еўрасаюзу з крытычнай эканамічнай сітуацыяй узгадвае Літву замест Латвіі. Ну а Reflex друкуе мапу з генетычных галагруп Еўропы, дзе на поўнач ад Беларусі  Літва а на паўночны-захад Латвія. Ноу як кажуць комэнтс

P.S. Перачытаўшы сваю дамову з банкам, заўваўжыў што адрас мой пазначаны наступны Minsk Rusko.

  Чэшскія прозвішчы гэта нешта своеасаблівае. Па-першае іх даволі абмежаваная колькасць як на 10 мільённы народ, таму у адным нумары гэзеты можна сустрэць напрыклад некалькі Паўлаў Новакаў ці Ондржэяў Соўкупаў. А па-другое, тут ёсць прозвішчы ад дзеясловаў мінулага часу, і Starý kolář koukal. значыць Стары стэльмах глядзеў. а Starý, Kolář, Koukal гэта тройка нападзення хакейнага клубу Пардубіцэ

У часы контррэфармацыі інквізіцыя карала бігамістаў пяццю гадамі на галерах, лічачы  бігамію лютэранскай ерассю.

 Учорашні мой прыступ паўночнай кулінарнай актыўнасці меў наступствы ў выглядзе зламанага вадаправоднага крана -- была вырваная з мясам трубка з якой цячэ вада. Пасля бессэнсоўных спроб прыматаць адарванае скотчам было вырашана дзейнічаць згодна з інтэрнатнымі правіламі, а менавіта спусціцца ўніз,  зрабіць запіс у кнізе паломак і чакаць раніцай сантэхніха. Што і было зроблена.

Мае 5 год жыцця ў чэскамоўным асяроддзі дазволілі мне апісаць сітуацыю словамі "Zlomený kohoutek ", бо я быў упэўнены, што kohoutek= вадаправодны кран. А дзевятай раніцы прыйшоў сантэхнік. Яго рэакцыяй на ўбачанае былі словы "Што вы тут рабілі? Дык гэта ж не kohoutek у вас зламаны". Сантэхнік пайшоў за трубкай прараніўшы "doprdele", а я ў ложак дасыпаць. Праз пятнаццаць хвілінаў над ракавінай на кухні быў новы кран.

 Сантэхнік сышоў, і ў мяне засталося пытанне, чаму ж тое, што я вырваў з мясам, не kohoutek? Я называю усю канструцкцыю над умывальнікам вадаправодным кранам. Атрымліваецца ў чэшскай мове kohoutek гэта толькі тое, што трэба круціць каб пайшла вада, а трубка мае іншы назоў? А можа і ў беларускай таксама? Ці можа хто лепей за мяне абазнаны ў абедзьвух мовах  мне палтлумачыць?

P.S. Вось дарэчы прыклад таго, які неаднародны мой слоўнікавы запас. Я магу весці дыскусіі па пытаннях гісторыі рэлігіі і спорту, а вось назвы побытавых прадметаў ставяць мяне ў тупік, тое ж самае з назвамі дрэў птушак і раслінаў.

Жыццё і іншым горадзе ў іншай краіне на працягу 5 год безумоўна уплывае на жыццёвыя погляды. Так адбылося і ў маім выпадку, што вельмі дакладна апісаў mysliar :

Мелі культурны шок ад коштаў на піва - асабліва butzbach  , які, як сапраўдны Pražák, мае цьвёрдае экзыстэнцыяльнае перакананьне, што піва онталягічна ня можа каштаваць больш як € 1.

Іржы Давід -чэскі езуіт, які у 1686-1689 гадох быў кіраўніком каталіцкай місіі ў Маскве. У 1690 годзе, пасля выгнання Пятром Першым езуітаў з Расіі выдаў трактат пад назвай Сучасны стан Вялікай Русі або Масковіі (Status modernus Magnae Russiae seu Moscoviae). Крытычнае гэтага твору выданне выйшла ў 1965 годзе. На рускую мову твор Іржы Давіда перакладзены быў часткова. Тэкст тут
Мне ж у рукі трапіўся свежа выдадзены чэскі пераклад і там мяне зацікавіла апісанне дарогі праз ВКЛ. Паколькі у рускім выданні гэтая частка прапушчана то змяшчаю тут свой пераклад на беларускую мову.


( Берасце гэта ужо Літва, калегіюм адносіцца да Польшчы. Увесь горад драўляны, поўны жыдоў, якія там маюць вельмі славутую сінагогу, а ў дзень, калі я прыехаў, яны беспакарана забілі двух жаўнераў. Далей Слонім, Нясвіж, Мінск, Магілёў, і Ворша )

Гэта не Нясвіж з Мірам так рэстаўруюць, гэта, шаноўнае спадарства, Карлаў мост. Будаўнічыя фірмы рубяць бабло і нішчаць культурную спадчыну ва ўсім свеце.
тут яшчэ фоткі

Адчуваю сябе публічнай асобай. Тое, што кажу на пасядзелках за півам, з'яўляецца ў першай беларускай газэце з рысункамі.

Дзве рэчы мяне ,больш за ўсё раздражняюць: чаўканне і прычмокванне падчас ежы і размовы студэнтаў на лекцыіі у той момант калі гаворыць прафесар. Калі для першага ў мяне можа знайсціся паразуменне, то для другога не. Асабліва у тым выпадку, калі наведванне лекцыіі дабраахвотнае і ніхто не адзначае прысутных. Нічым не даравальным трындзяжом займаюцца па маіх назіраннях часцей студэнткі філалагічных спецыяльнасцяў.

Зусім не планавана выходныя атрымаліся насычанымі уражаннямі і сустрэчамі з выдатнымі людзьмі. Чэхію наведаў Святы Айцец. Я праз сваю ляноту нікуды ісці не планаваў, але правесці выходныя лайдаваннем мне не дазволілі, чаму я вельмі вельмі рады.

У суботу пабудзіла мяне смс ад майго былога аднагрупніка як выцягнуў мяне ў цэнтр горада, дзе мы прывіталі Святога Айца, памахаўшы яму ля касцела Дзевы Марыі Пераможнай і на масту Легій. І толькі я развітаўся з сваімі чэшскімі сябрамі, азваліся al_iwy i worldmap якім я за паўтара дні паказаў у Празе тое, што паказваўlighti   чатыры дні.

А сёння ў Чэхіі нацыянальная свята -- дзень св. Вацлава і на месцы пакутніцкай смерці князя ў Старэ Балеславе Папа адслужыў імшу. Паколькі у суботу мне ў рукі прыплыў білет, то прачнуўшыся а 5й я рушыў у мініпілігрымку. Захапіў сцяг і па дарозе знайшоў дрэўка так што сярод чэшскіх славацкіх і польскіх сцягоў лунаў падчас прывітання Папы і наш.



Уражанні і адчуванні ад супольнай са Святым Айцом Імшы настолькі моцныя і непараўнальныя з нічым мной раней перажыты, што мне неяк і  словаў не хапае каб выразіць іх. Мо пазней збяруся з думкамі і яшчэ раз апішу сённяшні дзень.

Для мяне пекла заўсёды ўяулялася бясконцым чаканнем і такім чынам філіялам пекла ў Празе стала паліцыя для замежнікаў. Прычым чаканне з кожным годам расцягвалася. Летась быў апафеоз, чаканне стала марным і прыход да  будынку паліцыі ў 4 гадзіны раніцы не гарантаваў квітка на прыём. Сёлета стала крыху  лепей. Прыйшоўшы ў 3 гадзіны я запісаўся ў спісы, якія як і год таму не мелі значэння, бо а палове 5й прыехала паліцыя і усіх пашыхтавла па 2 чалавекі ( без гэтай працэдуры б усё выглядала так 

цяпер траўму ужо не атрымаеш але нуднае чаканне стоячы цягам трох гадзін засталося. Разбаўлялі яго толькі думкі пра жанчын


( далей пра баб )

 Перасякаў сёння Старамак з ужо пустым 55літровым заплечнікам (аднёс усе кнігі, якія быў вінен, у бібліятэку) і са мной параўняўся немалады, але ў прынцыпе прыстойнага выгляду мужчына з загарэлым тварам.

 -Па-чэску разумееце?
- Так
- У вас напэўна цыгарэты не будзе... Не паліце... Слушна... Я таксама збіраюся бросіць... Скажу вам шчыра я еду з гулянкі. Паліцыя мяне выкінула калі я стопам у Брно ехаў... Не будзеце мець якой дробязі
- Выбачайце, не маю.

Тыя хто просіць міласціну часам прыдумляюць гісторыіі якія мусяць высветліць прахожамунеабходнасць ахвяравання. Месяц таму жабрак каля універсітэцкага касцёлу прасіў грошай на квіток да мараўскага мястэчка Шумперк, дзе яго гатовыя прыняць у псіхбальніцу, бо у яго дыягназ шызафрэнія, але ад маёй прапановы набыць яму квіток разам са мной на вакзале адмовіўся, маўляў мусіць яшчэ вечарам нажабраваць грошай.

А якія вам  гісторыі расказваюць тыя, хто просіць грошай ?

Pro examine baccalariandorum electi fuerunt ad decanum tres doctori examinatores doc Iosephos Zemliczka, doc. Michael Pullman, doc Ludya Klusakowa qui admiserunt hoc ordine infra scriptos quorum nomina sunt ista:
Petrus Hertel de Praga
Petrus Huml de Pilsna
Johannes Kragiczek de Praga
Paulus de Minsko

( Тлумачэнні )

Мяркуючы па выніках галасавання Чэхіі, тут поўна крыптаармян

Rok 2009: Cesko: Armenie -12, Azerbajdzan - 10, Norsko - 8

Rok 2008: Cesko: Armenie-12, Azerbajdzan - 10, Ukraina - 8

Rok 2007: Cesko: Ukraina - 12, Armenie - 10, Serbia - 8

Даслаў 14 смс "SONG 20"
Але 12 балаў ЧР аддала Арменіі
Падумалася, што самыя справядлівыя галасы ад Венгрыі, бо яны нікога са сваіх суседзяў не любяць.
UPD На першым чэскім канале каментаваў пан, які відавочна быў вельмі растроены з-за таго, што замест выходных дзе-небудзь за горадам мусіў суботнім вечарам працаваць.
Пра песню Рыбака. "Ну а чаму не, чулі мы нашмат горшае сёння",Песня густоўная
На сярэдзіне трансляцыі "Не бойцеся мы ўжо палавіну праслухалі",
"спадзяюся выступ Украіны перажылі і тыя хто пакутуе на эпілепсію.
Пра Харватыю "Выступаюць з 1993 году, і, як кажуць славакі "Na čo mu to bolo?" ніводнай перамогі.
Пра Грэцыю: "Грэкі як відаць адпавядаюць непатрабальнаму густу сярэдняга еўрапейскага слухача"
Перад Арменіяй " А зараз тыя лічыць што сённяшні вечар нудна цягнецца, а таксама тыя, хто лічыць Еўрабачанне гняздом еўрапейскага кіча мусяць звярнуць увагу на Арменію" Всь адкуль 12 балаў нарвегіі
Пра Расію Некаторыя буцікі ў Маскве маюць назву "Алфавіт густу" не відаць каб Насця часта там закупалася.
Пра Боснію Выглядала гэта як помнік Сталіну на Лэтнэ які ў народзе называлі чарга за мясам

Ну і пад канец Зараз будуць слёзы пераможцаў, але ёсць і іншыя слёзы, якіх ніхто у гэтай залі не ўбачыць. Сёння у Маскве амон разагнаў акцыю геяў былі затрыманыя людзі